به گزارش مرکز ارتباطات ‌و اطلاع‌رسانی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری، محمدرضا عارف در جلسه کارگروه ویژه توسعه فناوری بر ضرورت به‌کارگیری فناوری پیشرفته نانوحباب در حوزه‌های کشاورزی و شیلات به عنوان موتور محرک خودکفایی غذایی تأکید کرد.

او با اشاره به ظرفیت‌های داخلی و شرکت‌های دانش‌بنیان، خاطرنشان کرد: تحقق خودکفایی در اقلام راهبردی کشاورزی و غذایی با تکیه بر فناوری‌های مدرن و با شرط هماهنگی کامل بین‌بخشی و نهادهای ذی‌ربط امکان‌پذیر است.

عارف با بیان اینکه «نباید با ورود علم و فناوری‌های نوین مقابله کرد»، از دستگاه‌های اجرایی خواست تا با همکاری این کارگروه، اقدامات ضرب‌الاجلی را برای بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته مانند نانوحباب آغاز کرده و از نگاه‌های سنتی و مانع‌تراشی‌ها عبور کنند. معاون اول رئیس‌جمهور پس از شنیدن گزارش عملکرد استفاده از فناوری نانوحباب در بخش شیلات، به کم‌کاری‌های گذشته در زمینه تولید گوشت ماهی و آبزیان علی‌رغم برخورداری از خطوط ساحلی گسترده و دریاهای بزرگ در شمال و جنوب کشور اشاره کرد.

وی با مقایسه شاخص پایین سرانه مصرف گوشت سفید در ایران با آمارهای بین‌المللی، افزود: با به کارگیری این فناوری‌ها می‌توان پروتئین دریایی را با اولویت در دسترس مردم قرار داد که البته فرهنگ‌سازی در زمینه مصرف گوشت سفید با کمک رسانه‌ها و وزارت بهداشت از اهمیت اساسی برخوردار است. در این جلسه که به ریاست عارف برگزار شد، گزارشی از طرح‌های دریافتی در حوزه امنیت غذایی شامل زنجیره ارزش کشاورزی‌-غذایی ارائه شد. 

این گزارش بخش‌های مختلفی از جمله تولید داخلی شیرخشک نوزاد، توسعه پرورش ماهی در قفس، تولید واکسن‌های طیور، بهره‌وری محصولات گلخانه‌ای و شیلات با محوریت فناوری نانوحباب، بومی‌سازی فناوری بذر و کاهش مصرف کود اوره را با کمک منابع بانکی و صندوق‌های حمایتی پوشش می‌داد. فناوری نانوحباب به عنوان یکی از محورهای اصلی این جلسه، حباب‌هایی فوق‌العاده ریز با قطر کمتر از ۲۰۰ نانومتر هستند که به دلیل اندازه میکروسکوپی، برای مدت زمان طولانی در مایع معلق می‌مانند. این ویژگی منحصر به فرد امکان حل مشکلاتی مانند کمبود اکسیژن، آلودگی، رشد نامطلوب گیاهان و کاهش راندمان را بدون نیاز به مواد شیمیایی فراهم می‌کند. کاربردهای گسترده این فناوری نوین در صنایع مختلفی از جمله تصفیه آب و پساب، آبزی‌پروری، کشاورزی هوشمند، صنایع غذایی، دامپروری، پزشکی و نانوفناوری صنعتی را تحت تأثیر قرار داده و به عنوان راهکاری تحول‌آفرین، نتایج قابل‌توجهی را به ارمغان آورده است