بسیاری از پژوهشگران ریاضی می‌گویند توانایی‌های واقعی هوش مصنوعی اغلب بیش از حد بزرگنمایی می‌شود و هنوز زمان اعلام مرگ حرفه آن‌ها نرسیده است. با این حال، بنا بر بسیاری از روایت‌ها، در سال گذشته هوش مصنوعی از حل مسائل در سطح دبیرستان به مرحله‌ای جهش کرده که واقعاً در کار روزمره ریاضیدانان پژوهشگر مفید واقع شده است. ترنس تائو (Terence Tao)، ریاضیدانی در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، در خط مقدم آزمایش با مدل‌های زبانی بزرگ، از جمله جی‌پی‌تی متعلق به اوپن ای‌آی، کلاود از آنتروپیک و جمینای از گوگل قرار داشته است. او به طور خاص در پروژه‌ای برای آزمودن مهارت‌های سامانه‌های هوش مصنوعی روی مجموعه‌ای شامل بیش از ۱۰۰۰ مسئله مشارکت داشته است، مسائلی که از نظریه‌های بزرگ تا نکته‌های مبهم را در بر می‌گیرند. این پرسش‌ها در طول زندگی توسط ریاضیدان مجارستانی فقید پائول اردوش گردآوری شده بودند.

به نقل از نیچر، ماه گذشته، تائو با تانیا کلودن، تاریخ‌دان هنر در مؤسسه کورتولد در لندن، همکاری کرد تا پیامدهای هوش مصنوعی برای پژوهشگران و جهان را بررسی کند. آن‌ها ریاضیات را به ‌عنوان یک نمونه آزمایشی در نظر گرفتند و جامعه را تشویق کردند که این فناوری را بپذیرد، اما به شکلی انسان‌محور. نشریه نیچر با تائو درباره اینکه این فناوری چگونه حرفه او را دگرگون می‌کند، گفت‌وگو کرده است.