کشاورزی ایران سال‌هاست با چالش بزرگی دست‌وپنجه نرم می‌کند: بیش از نیمی از نیتروژن موجود در کود اوره، پیش از آنکه به گیاه برسد، بر اثر بارندگی یا آبیاری سنگین از خاک شسته شده یا به صورت گاز تبخیر می‌شود. این اتلاف که گاه به ۵۰ تا ۶۰ درصد می‌رسد، افزون بر تحمیل هزینه‌های اضافی به کشاورز، منابع آبی و خاکی را آلوده می‌کند. حالا یک تیم فناور با تکیه بر دانش نانو، راهکاری نوین برای مهار این مشکل ارائه داده است.

یک شرکت دانش‌بنیان که در قالب یکی از هسته‌های فناور فعالیت می‌کند، با حمایت ستاد توسعه فناوری نانو و در پاسخ به نیاز بزرگترین شرکت زنجیره تامین و توزیع نهاده‌های کشاورزی کشور کود اوره آهسته‌رهشی طراحی کرده که پوششی پلیمری و زیست‌تخریب‌پذیر حاوی نانوذرات دارد. این پوشش هوشمند روی دانه‌های اوره اعمال می‌شود و مانند سدی عمل می‌کند که تماس مستقیم آب با سطح کود را به تأخیر می‌اندازد.

راز اصلی این فناوری در نانوذراتی نهفته است که درون لایه پلیمری پراکنده شده‌اند. این ذرات با قطر بسیار کم، ریزحفره‌های سطح پوشش را می‌بندند و از نفوذ سریع آب به درون دانه اوره جلوگیری می‌کنند. در نتیجه، فرآیند انحلال و آزادسازی نیتروژن به جای یک باره و ناگهانی، به صورت تدریجی و پیوسته انجام می‌شود. گیاه در تمام طول رشد خود — از مرحله پنجه‌زنی تا خوشه‌دهی — تغذیه یکنواخت و مؤثری دریافت می‌کند و دیگر با جهش‌های ناگهانی یا کمبود نیتروژن مواجه نمی‌شود.